پس هیچ دلیلی وجود نداره که چون ۴ سال عمرمو گذاشتم نابود بشه باقیشم حتما باید همینطور تباه بگذر

هر آدمی یه موقعی یه جایی با یه کاری ممکن گند بزنه به زندگیش اما اگه اشتباه کرد دلیل نمیشه که همه ی عمرشو بخواد تاوان اون اشتباهو پس بده

من تلاشمو کردم بخاطر پسرم که روز آینده اگه ازم پرسید چرا بتونم بهش جوابی بدم

اما تلاش یه طرفه بی فایده ترین کار ممکن بود

حالامنم دیگه دست کشیدمو در توانم نیست تلاش بیشتر از این واسه حفظ زندگی که از پایه و ریشه بنا شدنش غلط بود

میدونم تاوان اصلیو پسرم پس میده اما واقعا دیگه کاری از من برنمیاد که نکرد باشم

حالام منم مثل خودش دست از تلاش میکشمو تا تهشو میرم

من آدمیم که تو زندگی مشترک یه طرفه ام بجای صد هزار خودمو گذاشتم،پس اگه یه زندگی دو طرفه داشته باشم قطعا و به یقین هم خودم خوشبختم هم کسی که لایق کنار من بودن

گذشتمو واگذار کردم به خدا خودش از هرکسو هر چیزی بهتر انتقام میگیره

به قول خاله ی بابام کسی که از تنگی میره میفته تو خوشی،کسیم که از خوشی میره میفته تو تنگی

خدای من از همه بهتر میدونه که من تو زندگی با اون ۹۵ درصد تنگی دیدمو سختی کشیدمو تاوان دادم

هرلحظه سوختم که چرا باید کنار کسی باشم تو بغل کسی باشم و تظاهر کنم که نمیدونم حسش بهم چیه

هرلحظه و هرجا خواستمش نبود،هیچ وقت پشتم نبود

ما فقط تاوان بی عرضگی اونو پس دادیم

اون عرضه نداشت از اول جلو خونواده اش وایسه و حرف دلشو بزنه بجاش تاوانشو از منو پسرم گرفت

اما خدای من خیلی پر زور و قدرتمند،بلاخره تاوان،تاوانیو که حق ما نبود ازشون میگیره

من از امشب واسه همیشه دل کندم و میشینم منتظر خوشبختی که حق مسلم منه،نمیذارن پیش خودم نگهش دارم اما من مث ط ازش نمیگذرم ارتباطمو باهاش قطع نمیکنم تنهاش نمیذارم،میدمش به باباش ولی حتی اگه شد از دور مراقبشم و شرایطمو یه جوری میکنم که بتونم هواشو داشته باشم تا مث باباش یه آدم بی عرضه ی ای نشه که عقلش بجای سرش تو دهن بقیه باشه